ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ

Σκυλοπνιγμένοι κομματάρχες….

0

Της Τζένης Κωστοπούλου

Καλά, οι άλλοι ξεβράστηκαν νωρίς! Dead or alive… Τι θα συνέβαινε όμως αν ερχόταν κι η σειρά τους… ;

Αν βγαίνανε στην προσφυγιά λόγω κάποιου πολέμου κατά της διαπλοκής ή κατά του ενδοτισμού (η φαντασία πεθαίνει τελευταία, πιο αργά κι από την ελπίδα …) , πώς θα διαχειρίζονταν επικοινωνιακά τον κατατρεγμό και τον κίνδυνο;

Θα κατάφερναν να φτάσουν στην καρδιά της Ευρώπης ως θύματα πολέμου, με την ίδια ευκολία που το καταφέρνουν δια της διπλωματικής οδού;

Μπορεί.

Το σίγουρο είναι ότι ο καθένας θα διατηρούσε το προσωπικό του στυλ…

Ο Σταύρος Θεοδωράκης π.χ.…

Ως πρόσφυγας, ο Σταύρος Θεοδωράκης, όπως και ως αρχηγός κόμματος, θα παρέμενε η αποθέωση του virtual. Θα τον μετέφερε στο χώρο του παλέματος με το κύμα, ιδιωτική θαλαμηγός κι αφού θα βουτούσε πρώτα, σε πλήρη διασωστική ετοιμότητα, η ειδική ομάδα διαπιστευμένων γερμανών βατραχανθρώπων για να ακροβολιστεί στα γύρω κοράλλια, θα έπεφτε και ο ίδιος με το σακίδιο στο νερό γνωρίζοντας ότι με το τράβηγμα ενός σκοινιού, το σακίδιο φουσκώνει και γίνεται σωσίβια λέμβος. Θα έλεγε ένα «καλησπέρα- καλησπέρα» στην αθερίνα (γιατί μόνο αθερίνα θα είχαν αφήσει οι καθαριστές του υποβρυχίου περιβάλλοντος για πάρτη του) και ύστερα θα φρόντιζε να επιμεληθεί ατημέλητα το μαϊστράλι το αδιάβροχο μακιγιάζ του και τα μη διαπερατά υπερζελεδιασμένα μαλλιά του. Την ώρα της μάχης για την επιβίωση θα έγραφε και θα αναρτούσε με το αριστερό του πόδι στο τάμπλετ ένα εξυπναδίστικο άρθρο για τις κολυμβητικές αδυναμίες άλλων προσφύγων και για τις διασυνδέσεις τους με ντόπια και ξένα κέντρα πολιστών. Για να αξιοποιήσει το χαμένο χρόνο του καραβοτσακίσματος θα έκανε και καμιά μίνι επιτόπια αρχαιοκαπηλία δεδομένου ότι θα είχε φροντίσει να πέσει σε περιοχή αρχαίου ναυαγίου.

Είναι επίσης σίγουρο ότι θα φρόντιζε να κάνει χιούμορ με έλληνες και τούρκους παραπλέοντες ψαράδες προκαλώντας το θαυμασμό όλων αλλά πιο ειδικά των τούρκων που θα είχαν πληρωθεί 20 ευρώ το κεφάλι για κάθε ξεκάρδισμα εν ώρα ζωντανής σύνδεσης με το Skai…

Ή ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης….

Θα κατέβαινε από τη βάρκα βρίζοντας ασταμάτητα την τύχη του τη μεταβατικιά …! Ένα μικρό χελιδονόψαρο θα έβγαινε μέσα από το άγριο water proof – λόγω ακραίας πυκνότητας- μουστάκι του, ενώ στο κατόπι της εξίσου τριχωτής του γάμπας, θα έκαναν ουρές οι ερωτευμένοι ομοφυλόφιλοι κεντροδεξιοί σφυροκέφαλοι καρχαρίες. Χάρη στην αδιαμφισβήτητη αμφίβια σεξουαλικότητά του θα παρατεινόταν η εποχή της αναπαραγωγής των ψαριών μέχρι τα Χριστούγεννα του 2035 και θα γέμιζε το ανατολικό Αιγαίο γόνο, σπέρμα και πετρέλαιο.

Τα ποσοστά επιβίωσης ωστόσο μεταξύ των ομόβαρκών του θα ήταν μηδενικά γιατί δεν έχει γεννηθεί ακόμα ο πρόσφυγας που μπορεί να αντέξει την ομοβροντία γαλλικών, ειρωνικών σχολίων και παρατηρήσεων του Βαγγέλα την ώρα που σκυλοπνίγεται. Στις πρώτες 144.000 μπηχτές μετά αστειακίων (του είδους και τη ποιότητας που επιφέρουν το γέλωτα μεταξύ των μαλακίων) , όλοι οι επιβαίνοντες θα είχαν ήδη προτιμήσει να φουντάρουν και να αναμετρηθούν με τα ασφαλή, προστατευτικά, βαθιά νερά και με τα σαρκοβόρα ψάρια που είναι πιο καλοπροαίρετα και λιγότερο ύπουλα.

Άμα τω ξεβράσματι, ο πρόεδρας, θα έδινε ραντεβού με συγκίνηση, για μετά τις εκλογές, στο καρχαριομάνι που τον ακολούθησε ως την ακτή γεμάτο προσδοκίες. Ύστερα θα ξεφούσκωνε τη βάρκα και θα τη δίπλωνε στα 32 για να τη βάλει στην τσέπη του και να αποσβέσει το ποσό που έδωσε στον Τούρκο λαθρέμπορα προκειμένου να τον βάλει στη λίστα. Εν συνεχεία θα κατέθετε πρόταση μομφής εναντίον της Κίρκης προκειμένου να την εκφοβίσει και να διασφαλίσει ότι οι σύντροφοί του θα παραμείνουν για πάντα γουρούνια με ένα touch χρυσόψαρου. Έτσι θα διασφάλιζε και ο ίδιος τη μονιμοποίηση της προσωρινότητάς του που υπήρξε άλλωστε από δεκαετίες διαχρονική και διακυβερνητική…

Τέλος, θα παραχωρούσε συνέντευξη Τύπου αποδίδοντας την περιπέτειά του και κάθε περιπέτεια, στον κερατούκλη, τον αλητάκο, το χεζοπεζουλίνι, το χαλιαμπαλιάκο, τον επταμηνίτικο Τσιπρακουλακουλίνο…

Ή ας πούμε ο Αλέξης Τσίπρας…

Θα παρακολουθούσε πρώτα ενώπιον των θεσμών τον εικονικό πνιγμό του ιδίου και της χώρας σε παραθαλάσσια γιγαντοοθόνη και εν συνεχεία θα έδινε 17ωρη ταραχώδη μάχη με το κύμα σε πισίνα στις Βρυξέλλες, πίσω από κλειστές πόρτες …γιατί θα ήτανε πριβέ η πισίνα. Μικροτσιπαρισμένα κατοικίδια πιράνχας της Άνγκελα Μέρκελ θα είχαν διασπαρεί στα αμείλικτα νερά κι ο Αλέξης θα τους πρόσφερε με αυτοθυσία ακόμα και το περιεχόμενο του μαγιό του προκειμένου να αποσοβηθεί το εθνικό τσουνάμι. Η προσφορά του όμως δε θα υπήρχε περίπτωση να εκτιμηθεί γιατί τα αβγά δε βάφονται με πορδές και τα πιράνχας δε χορταίνουν με σκουλήκι. Ο πρόσφυγας πρωθυπουργός ωστόσο θα το βίωνε το ταράκουλο σε όλη του την ένταση, όπως βίωσε και η Υπολοχαγός Νατάσα τα βασανιστήρια.

Μετά το πέρας της δοκιμασίας, δε θα είχε χάσει μόνο τις αισθήσεις του ο ναυαγός, θα είχε χάσει και το αίσθημα δικαίου. Θα είχε χάσει επίσης και όλη τη χώρα ως άλλη Ατλαντίδα. Το hashtag «This is a found» (αυτός είναι ένας φούντος) θα γινόταν και πάλι παγκοσμίως εξαιρετικά δημοφιλές…

Κλπ κλπ κλπ…

About Author

inagreece

Comments are closed.

http://loukasvavitsas.gr