ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ

Όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα

0

Της Θέας Μανούρα

Η ιστορία (ποιου αιώνα ακριβώς δεν γνωρίζω) επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Αυτό που μπορεί να κάνει καθείς από μας είναι να διαβάζει πολλή ιστορία. Στο chicken game, στο πόκερ, στην πρέφα και στα παίγνια που έχει κατηγορηθεί ο Έλληνας πρωθυπουργός πως παίζει, το σημαντικό είναι να γνωρίζεις αν ο αντίπαλος έχει διαβάσει ιστορία.

Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ Βόλφγκαγκ Σόιμπλε είναι σίγουρα λάτρης του Θουκυδίδη, ιδιαίτερα εκείνου του διαλόγου των Αθηναίων με τους Μηλίους. Ο διάλογος αυτός, είναι ο πυρήνας της επιστημονικής μελέτης των διεθνών σχέσεων. Ουσιαστικά, με περιγραφικό και αξιολογικά ελεύθερο τρόπο, ο υπέρτατος ιστορικός και διεθνολόγος όλων των εποχών, θέτει όλα τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ένα διακρατικό σύστημα.

Ένα δηλαδή σύστημα του οποίου αρχή λειτουργίας είναι η εθνική ανεξαρτησία-κυριαρχία και η συνεπαγόμενη διεθνής αναρχία (όπου δηλαδή απουσιάζει μια παγκόσμια κυβέρνηση των κυβερνήσεων). Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως μεταξύ των θεσμών διεθνούς διακυβέρνησης παρεμβάλλονται τα αίτια πολέμου, με πρωταρχικό την ανισότητα ισχύος, τις συνεπακόλουθες ηγεμονικές αξιώσεις που εγείρονται και την άνιση ανάπτυξη που θρέφει τα διλήμματα ασφαλείας.

Βάσει όσων ζούμε τους τελευταίους πέντε μήνες, θέτουμε Γερμανία όπου Αθήνα και Ελλάδα όπου Μηλίοι.

Αποσπάσματα:

  1. ΜΗΛ. Και πως μπορεί να συμβή να είναι ίδια συμφέρο σε μας να γίνωμε δούλοι, όπως σε σας να γίνετε κύριοί μας;
  2.  ΑΘ. Επειδή σεις θα έχετε τη δυνατότητα να υποταχθήτε πρίν να πάθετε τις πιο μεγάλες συφορές, κι εμείς, αν δεν σας καταστρέψωμε, θα έχωμε κέρδος.
  3.  ΜΗΛ. Ώστε δεν θα δεχτήτε, μένοντας εμείς ήσυχοι, να είμαστε φίλοι σας αντί εχθροί, σύμμαχοι όμως κανενός απ’ τους δύο σας;
  4.  ΑΘ. Όχι, γιατί δεν μας βλάφτει τόσο η έχθρα σας όσο η φιλία σας, η στα μάτια των υπηκόων μας, θα ήταν απόδειξη αδυναμίας, ενώ το μίσος σας απόδειξη της δύναμής μας.
  5.  ΜΗΛ. Έτσι σκέφτονται οι υπήκοοί σας για το σωστό, ώστε να βάζουν στην ίδια μοίρα εκείνους που δεν έχουν καμιά φυλετική σχέση μαζί σας κι εκείνους που οι περισσότεροί τους είναι άποικοί σας, μερικοί μάλιστα απ’ αυτούς αποστάτησαν κι υποτάχτηκαν;
  6.  ΑΘ. Ναι, γιατί νομίζουν ότι λόγια που να στηρίζωνται στο δίκαιο δεν λείπουν από κανένα, πιστεύουν όμως πως όσοι διατηρούν την ελευθερία τους το χρωστούν στη δύναμή τους κι ότι εμείς δεν εκστρατεύομε εναντίο τους από φόβο ώστε το να σας υποτάξωμε εκτός που θα αυξανε τους υπηκοούς μας θα μας πρόσεφερε και ασφάλεια, και μάλιστα αν σεις, νησιώτες και πιο αδύναμοι από άλλους, δεν υπερισχύσετε απέναντι μας που είμαστε κυρίαρχοι στη θάλασσα.
  7.  ΜΗΛ. Και δεν νομίζετε ότι υπάρχει ασφάλεια στην πρότασή μας εκείνη; Γιατί κι εδώ πάλι είναι ανάγκη, όπως εσείς μας υποχρεώσατε ν’ αφήσωμε τους δίκαιους λόγους και ζητάτε να μας πείσετε να υποχωρήσωμε μπροστά στο δικό σας συμφέρον, έτσι κι εμείς να σας εξηγήσωμε το δικό μας συμφέρο, αν αυτό τυχαίνη να είναι μαζί και δικό σας, και να προσπαθήσωμε να σας πείσωμε. Γιατί πως είναι δυνατό να μην κάμετε εχθρούς σας όσους τώρα είναι ουδέτεροι, όταν αυτοί, βλέποντας τα όσα έγιναν εδώ, πιστέψουν πως κάποτε σεις θα επιτεθήτε αυτούς που είναι τώρα εχθροί σας, κι εκείνους που ποτέ δεν σκέφθηκαν να γίνουν, παρά τη θέλησή τους; να στρέψετε εναντίο σας;

Διαβάζοντας το απόσπασμα σε πιάνει ρίγος. Για την ιστορία και για όποιον δεν έχει διαβάσει αυτόν τον μεγάλο διανοητή των διεθνών σχέσεων, τον Θουκυδίδη, ήρθε κι άλλος στρατός απ’ την Αθήνα, με αρχηγό τον Φιλοκράτη του Δημέα κι οι Μήλιοι, επειδή πολιορκούνταν πια πολύ στενά, έγινε μάλιστα και κάποια προδοσία από ανάμεσά τους, συνθηκολόγησαν με τους Αθηναίους με τον όρο να αποφασίσουν εκείνοι για την τύχη τους. Κι αυτοί σκότωσαν όσους Μηλίους ενήλικους έπιασαν, κι έκαμαν δούλους τα παιδιά και τις γυναίκες. Το νησί το αποικίσανε οι ίδιοι στέλνοντας αργότερα πεντακόσιους αποίκους.

Η έκβαση της διαπραγμάτευσης της Αθηναϊκής ηγεμονίας με τους Μηλίους είναι γνωστή από τον Θουκυδίδη. Η έκβαση της διαπραγμάτευσης μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών (ως επί των πλείστων Γερμανία) θα γνωστοποιηθεί σε αυτό το τόσο πυκνό Σαββατοκύριακο, ορόσημο για το μέλλον της χώρας. Ή μήπως όχι;

Απάντηση στο ερώτημα, μπορεί να μας δώσει μόνο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και να μας δείξει αν στον αντίποδα της ανάγνωσης Θουκυδίδη από τον Σόιμπλε, ο ίδιος έχει μελετήσει τον Λένιν. Με βάση τη θητεία του στην αριστερά τόσα χρόνια, αποκλείω να μην είναι διαβασμένος.

Έλεγε, λοιπόν, ο μεγάλος ηγέτης που δεν δίστασε να συμμαχήσει ακόμη και με το διάβολο για το καλό της επανάστασης και αναγκάστηκε να προχωρήσει στην ταπεινωτική συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ*, ότι «μερικές φορές είναι απαραίτητο να παραχωρείς χώρο για να κερδίσεις χρόνο. Αρκεί βεβαίως να μην χάσεις τον στρατηγικό στόχο σου».

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει…

 

*Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 και συνεχιζόμενου του μεγάλου πολέμου η Ρωσία ουσιαστικά εξήλθε από τη συμμαχία της Αντάντ. Μετά την ανατροπή υπό των Μπολσεβίκων της κυβέρνησης Α. Κερένσκυ (7 Νοεμβρίου 1917), οι ίδιοι προ της μεγάλης πίεσης των γερμανικών στρατευμάτων έριξαν το σύνθημα για σύναψη ειρήνης «άνευ προσαρτήσεων – άνευ αποζημιώσεων». Έτσι στις 28 Νοεμβρίου του 1917 πρότειναν στους Γερμανούς ανακωχή η οποία και συνάφθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

About Author

inagreece

Comments are closed.

http://loukasvavitsas.gr