ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ

Ταξίδι πίσω στον χρόνο; Εφικτό!

0

Της Τζένης Κωστοπούλου

Κι ενώ εμείς κοιμόμαστε τον ύπνο της δήθεν αδυναμίας μας, ενώ επενδύουμε τα σοκ και τα δέη μας σε εικονικούς πολέμους αυτοσυντήρησης και καταστροφής, οι επιστήμονες εξακολουθούν να βηματίζουν σιωπηλά σε δρόμους κοσμογονίας. Το γεγονός ότι η προσοχή μας δεν αποσπάται όσο θα ήταν αναμενόμενο από τα επιστημονικά ευρήματα που, κάθε τόσο, βλέπουν το φως της δημοσιότητας και δυναμιτίζουν τις χθεσινές βεβαιότητες, δείχνει είτε ότι είμαστε περιορισμένης οπτικής, σαν άκεφα, στοχοπροσηλωμένα υποζύγια… είτε ότι ο νοσηρά επιλεκτικός πολιτισμός μας έχει αποφασίσει να σπαταλήσει, υπέρ των συμφερόντων του, κάμποσο γραμμικό χρόνο ακόμα προτού μεταβολίσει τη νέα γνώση και οδηγηθεί σε αναπόφευκτες αλλαγές.

Δεν είναι μόνο, παραδείγματος χάρη, ότι έχει ήδη φανεί πως δεν υπάρχει μόνο ένα σύμπαν, ένα μέλλον, μία έκβαση των καταστάσεων – και άρα μία πρόβλεψη –, αλλά αναρίθμητες εκδοχές παράλληλων συμπάντων, τις οποίες έχουμε τη δυνατότητα να «επισκεφτούμε» βάσει της συχνότητας στην οποία εκπέμπουμε, πραγματοποιώντας πήδους ελεύθερης βούλησης… Δεν είναι μόνο ότι τα παράλληλα αυτά σύμπαντα, οι απεριόριστες εκδοχές, προϋπάρχουν σαν τα προγράμματα μιας τηλεόρασης και είναι θέμα ενεργειακού ζάπινγκ, το ποια επιλογή θα κάνουμε και ποια εκδοχή θα ζήσουμε…

Είναι ότι ο μέγας θηριοδαμαστής, ο μέγας Κυβερνήτης, ο Χρόνος, απλώς, δεν υφίσταται με τον τρόπο που μας είχε συστηθεί. Από τις αρχές του αιώνα είχε αρχίσει να καταρρίπτεται, ως ιδανική κι ανάξια ουτοπία, η ιδέα της χρονικής γραμμικότητας με την οποία έχουμε κοινωνικοπολιτικά ανατραφεί. Αυτό που περισσότερο ισχύει είναι ότι όλα είναι τώρα, όλα είναι εδώ. Το παρελθόν και το μέλλον δεν είναι παρά ξεπερασμένες μηχανές περιήγησης. Τρόποι… να αναψηλαφήσουμε την κινητικότητά μας ανάμεσα σε παράλληλες εκδοχές ύπαρξης.

Μπορεί ο λογικός νους να εκρήγνυται όταν έρχεται αντιμέτωπος μ’ αυτήν την παραδοχή, όμως οι εκρήξεις μπορεί να γίνουν πολύ εποικοδομητικές στο Σύμπαν ή μάλλον στα Πολύπαντα…

Σ’ αυτό το ανατρεπτικό πλαίσιο, λοιπόν, έγινε πριν από λίγες μέρες γνωστό από Αυστραλούς επιστήμονες ότι πραγματοποίησαν εξομοίωση, σε περιβάλλον υπολογιστή, που τελικά έδειξε ότι τα υποατομικά σωματίδια (από τα οποία αποτελούμαστε κι εμείς), έχουν τη δυνατότητα να κινηθούν προς τα πίσω στον χρόνο. Κάτι τέτοιο επιβεβαιώνει την επιστημονική υπόθεση που είχε γίνει το 1991 και ήθελε το ταξίδι στο παρελθόν πιθανό σε κβαντικό επίπεδο.

Χρησιμοποιώντας φωτόνια, οι φυσικοί του Queensland University, στην Αυστραλία, πέτυχαν κάτι που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας έχουμε επιτρέψει να συμβεί. Και πιο συγκεκριμένα, μελέτησαν τη συμπεριφορά ενός φωτονίου που συναναστράφηκε τον εαυτό του, αφού πρώτα επέστρεψε μέσα από μια «σκουληκότρυπα» (ένα υποθετικό μονοπάτι που κόβει δρόμο μέσα στον χωροχρόνο) στο παρελθόν του.

Οι επιστήμονες καταπιάστηκαν και με ένα δεύτερο σενάριο σε ό,τι αφορά το φωτόνιο-ταξιδιώτη. Με την περίπτωση, δηλαδή, το φωτόνιο αυτό να ταξίδεψε κανονικά πίσω στον χρόνο και να «διάδρασε» με ένα άλλο, πολύ παρεμφερές σωμάτιο που βρισκόταν εγκλωβισμένο σε μια εσοχή χρόνου, στο δικό του σημείο αφετηρίας. Εκεί απ’ όπου ξεκίνησε το ίδιο την πορεία του.

Το πείραμα των Αυστραλών συνδέει δύο ασύμβατες θεωρίες. Τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν και την Κβαντική Μηχανική. Η θεωρία του Αϊνστάιν μελετάει τα άστρα και τους γαλαξίες, σε μεγάλη κλίμακα, ενώ η Κβαντομηχανική καταπιάνεται με τον μικρόκοσμο, τις υποδιαιρέσεις της ύλης… Η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας αποδέχεται ως πιθανή την περίπτωση να μπορεί ένα αντικείμενο να ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, εφόσον όμως ο πρότερος εαυτός του παραμένει παγιδευμένος σε μια χρονική κόγχη. Από τη θεωρία αυτήν, ωστόσο, είχαν προκύψει κάμποσα πολυσυζητημένα παράδοξα, όπως το γνωστό «Παράδοξο του Παππού»… Ένας άνθρωπος ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, σκοτώνει τον παππού του και προλαμβάνει τη γέννησή του. Ο ίδιος ωστόσο υπάρχει.

Μήπως όμως, τελικά, αυτός τον οποίο σκοτώνει, δεν είναι ο παππούς του, αλλά μια άλλη, παράλληλη εκδοχή του επίμαχου προσώπου που είχε την απίθανη ευκαιρία να έρθει σε κβαντικό τετ-α-τετ με έναν απόγονό της;;; Και πώς μπορεί να φανταστεί κανείς την έκπληξη ενός προσώπου που ο επίδοξος δολοφόνος του, κάτι από το μέλλον του θυμίζει…

Σε κβαντικό επίπεδο και δεδομένης της Θεωρίας της Αβεβαιότητας του νομπελίστα Χάιζενμπεργκ, ένα τέτοιο ταξίδι μπορεί να συμβεί. «Οι ιδιότητες των κβαντικών σωματιδίων είναι αρκετά απροσδιόριστες, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα να ανταποκριθούν στις όποιες απρόβλεπτες καταστάσεις…» λένε οι επιστήμονες… Παρ’ όλα αυτά, το πρόσφατο πείραμα αποδεικνύει ότι μέσα στην κβαντική θολούρα είναι τελικά δυνατό να προσδιοριστούν με ακρίβεια πολλαπλές εκδοχές του κβαντικού συστήματος…

Επιστημονικά, οδεύουμε λοιπόν προς έναν κόσμο μαγικό, όπου τα Μνημόνια ακυρώνονται εν τη γενέσει τους και οι φωτογραφίσεις που έχουν γίνει, μπορεί να αναβληθούν επ’ αόριστον…

Μέχρι τότε, γεια σας!

About Author

inagreece

Comments are closed.

http://loukasvavitsas.gr