ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ

Το μαγικό if. Του Αποστακτήρα

0

 

Εντάξει ο γιατρός τα πήρε, δεν είναι άνθρωπος είναι γουρούνι. O.k συμφωνούμε. Εδώ όμως υπάρχει μια υπεραπλούστευση – ένα γουρούνι δημόσιος λειτουργός που τα παίρνει. Δεν είναι μόνο γιατρός είναι και διευθυντής – ένα γουρούνι δημόσιος λειτουργός, διευθυντής, που τα παίρνει. Ας ανιχνευθεί λοιπόν η έννοια, η ουσία και η θέση της θέσης. Διευθυντής είναι ο καπετάνιος της εκάστοτε κοινωνίας όπου η τελευταία πλαισιώνει έτσι κι αλλιώς τον εργασιακό κύκλο.  Και δεν είναι ότι  δεν είναι θεσμός. Είναι. Είναι ο μάγος της φυλής. Αλλά κάνει την μοιραία στραβοτιμονιά, την ύστατη στιγμή, βλέπε πόρτο κουφό. Δεν είναι της ώρας να αναλύσουμε  το βουλιμικό  DNA της καπιταλιστικής του παρακμής. Ωστόσο  δίνεται η ευκαιρία αφενός να επισημανθεί το σφάλμα, αφετέρου να διατυπωθούν χωρίς φανφαρονισμούς και βαρβαρότητες, εναλλακτικές συμπεριφορές. Ο διευθυντής θα μπορούσε να είναι ο πρίγκιπας του παραμυθιού, να μην είναι ο πρίγκιπας του παραμυθιού ή να είναι ο εφιάλτης της πραγματικότητας. Αν -το μαγικό αν-  ο διευθυντής είχε την αξιοπρέπεια του ηθικού του προγόνου, του Ιπποκράτη,  θα έπαιζε μπάλα αλλιώς ή θα τον είχε χτυπήσει σίγουρα ο θανατηφόρος κεραυνός της αυτοκριτικής. Αν, έστριβε το τιμόνι αλλιώς  πριν την πρόσκρουση τότε  η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και οικονομικού υλικού, για να μιλήσουμε και ως τεχνοκράτες που είναι της μόδας, θα ήταν διαφορετική. Στην περίπτωση του ανθρώπινου δυναμικού, η διακύβευση θα ήταν: οικονομική  ή ηθική αξιοπρέπεια; Στην περίπτωση του οικονομικού υλικού δεν θα υπήρχε διακύβευση παρά μονάχα ένα εφαρμοσμένο  μαιευτήριο: στην αρχή, λογικής επιβίωσης, δευτερευόντως, λογικής ζωής, και κατόπιν λογικής ευημερίας. Η επικράτηση της ηθικής αξιοπρέπειας και η σύμπραξή της με το οικονομικό υλικό, – σύμπραξη δομημένη όχι πάνω στα ερείπια της ανυπαρξίας μας αλλά ένα βήμα πιο πέρα,  καθώς τα ερείπια θα πρέπει να φωτίζονται από την παρελθοντική ματιά – όχι μόνο θα έβαζαν το θεμέλιο λίθο της υγιούς σχέσης,  αλλά μαζί εν τέλη θα έσωζαν και την υγεία. Έτσι η θεραπευτική αγωγή με την επονομασία ¨ηθική αξιοπρέπεια και λογική οικονομία¨, θα έβαζε το σπόρο της ανασύστασης και αναδημιουργίας και προσθέστε όλα τα αν που νοηματοδοτούν το ξαναζώ της κοινωνικής συμπεριφοράς. Η ιστορία όμως δεν γράφεται όπως τα παραμύθια. Δεν χωράνε αν και αρχέτυπα, ούτε κοινοτοπίες και υπεραπλουστεύσεις. Αποτυπώνεται τώρα και ύστερα, στο υποκείμενο υπό το βάρος της ψυχολογικής διάθεσης.

 

Κείμενο: Ο Αποστακτήρας.

Επιμ. Κειμένου: ΜΕΛΑΝΙ.

 

[email protected]

About Author

Ο Αποστακτήρας

Comments are closed.

http://loukasvavitsas.gr